توکل

إِنَّمَا أَمْرُهُ إِذَا أَرَادَ شَیْئًا أَنْ یَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ 

اگر می فهمیدم این قول را ...

غم و ترس و یأس ...

در من اثر نداشت!

ای خیرخواه همه!

/ 2 نظر / 3 بازدید
آوا

چه می شد اگر یاد می گرفتیم به معنای واقعی کلمه ،«توکل» رو یاد بگیریم !!! برای توکل حقیقی باید «ایمان» داشت ... ایمانی همراه با یقین ، یقینی همراه با پذیرش محض ، همراه با تسلیم .کم مرتبه ای نیست .

شفتالود

اگر خدای نباشد ز بنده ای خشنود *** شفاعت همه پیغمبران ندارد سود قضای کن فیکون است حکم بار خدای *** بدین سخن سخنی در نمی توان افزود نه زنگ عاریتی بود بر دل فرعون *** که صیقل ید بیضا سیاهش نزدود بخواند و راه ندادش کجا رود بدبخت؟ *** ببست دیده مسکین و دیدنش فرمود نصیب دوزخ اگر طلق بر خود انداید *** چنان دراو جهد آتش که چوب نفط اندود قلم به طالع میمون و بخت بد رفته است *** اگر تو خشمگینی ای پسر و گر خشنود گنه نبود و عبادت نبود و بر سر خلق *** نبشته بود که این ناجی است و آن مأخوذ مقدر است که از هر کسی چه فعل آید *** درخت مقل نه آلو دهد نه شفتالود که اشاره است به حدود 11 آیه که یکی این است: یومئذ لا تنفع الشفاعة الا من اذن له الرحمن (طه، 20/ آیه 109) = در آن روز شفاعت سودی ندهد مگر کسی که خدا برای او اذن دهد. من یهد الله فهو المهتد و من یضلل فلن تجد له ولیا مرشدا (کهف، 18/آیه 17) = هر کس را خدا هدایت کرد، هدایت یافته است و هر کس را گمراه کرد او را یاور راهنمایی نیابی. سعدی